Mikoko ni miti ya kitropiki ambayo kwa kawaida hupatikana katika maeneo ya pwani katika maji ya chumvi na hupatikana zaidi katika maji ya chumvi kati ya nchi kavu na baharini. Ina sifa ya kubadilika-badilika kwa njia ya ajabu na ina mifumo maalum ya mizizi inayoiwezesha kustawi katika mazingira magumu ya maeneo ya vinamasi, vinamasi, na maeneo ya pwani yenye chumvi. Mizizi yake tofauti, ambayo hutoka kwenye maji kama vile vijiti, hutoa usaidizi hata kwenye ardhi laini. Zaidi ya hayo, mizizi hurahisisha ufyonzaji wa oksijeni kutoka kwenye sehemu inayozunguka, ambayo ina sifa ya viwango vya chini vya oksijeni.¹

Misitu ya mikoko ni sehemu muhimu ya usawa wa kiikolojia, kwani huzuia mmomonyoko wa maeneo ya pwani. Inaweza kupunguza athari za mawimbi ya dhoruba na tsunami na kuzuia mwendo wa mchanga. "Msitu wa mikoko wenye upana wa mita 100 unaweza kupunguza urefu wa mawimbi hadi theluthi mbili." (WWF Ujerumani, tafsiri yake mwenyewe)² Zaidi ya hayo, misitu ya mikoko ina sifa ya uwezo mkubwa wa kuhifadhi CO2 unaozidi ule wa spishi za miti ya ardhini. Pia husaidia kuboresha ubora wa maji na kutoa makazi kwa spishi nyingi za wanyama. Miti ya mikoko inathaminiwa sana kwa sifa zake kama mbao za ujenzi na kuni.³ Hata hivyo, uchimbaji endelevu na uhifadhi wa misitu ya mikoko pia huleta changamoto za kiikolojia na kimaadili. Kuna wasiwasi kuhusu matumizi mabaya na uharibifu wa misitu ya mikoko, ambayo huhatarisha thamani ya kiikolojia ya mifumo hii ya ikolojia.⁴

"Katika ripoti ya sasa 'Hali ya Mikoko Duniani 2021', eneo la mikoko duniani linakadiriwa kuwa karibu kilomita za mraba 136,000 (2016). Ingawa zaidi ya asilimia 40 ya eneo la awali la mikoko tayari limekatwa miti, kwa sasa kuna mwelekeo wa kushuka kwa wastani wa upotevu wa mikoko duniani." (WWF Ujerumani, tafsiri yake mwenyewe)⁵